बालक हराएको सूचना (गोडा छत्तिसेक बर्षको) ।।

मान्छे यिनी साह्रै गुनी, पश्चिमका बाहुन,
धेरै दिन् भो भेट्घाट छैन, ऐले गा'का काँहुन ।।

पिरिम गर्थे हामीलाई, आज टाढा भा'छन,
कि बा हाम्लाई छाडि, यिन्ले अन्तै माया ला'हुन ।।

बेइमानी त गर्दैनन हौ, फर्की आऊलान एकदिन,
सुखी रहुन खुशी रहुन, जता सुकै जाउन ।।

मन्का कुरा पोखम भने, भित्तो टाली गा'छन,
कामना छ यो भित्तामा, दिन दिनै धाउन ।।

दोबाटोमा भेट हुँदा, सुख दु:ख साट्थ्यौँ,
आजभोली भेटै हुन्न, तन्क्यो क्या हो टाउन ।।

छिसिक्क सूचना पाउने बित्तिकै छ एक छ छ एक छैनमा खबर पाउँ न है ।

धन्य हुन्थ्यो आँशुलाई सधैंभरी ढाँट्न पाए...

धन्य हुन्थ्यो आँशुलाई सधैंभरी ढाँट्न पाए,
अझै धन्य हुनेथियो जिन्दगी नै साट्न पाए !!

साउनको भेलसरी पिडा बल्झी-बल्झी आउछन,
धन्य हुन्थ्यो खुशी राखी दु:ख चाहिँ छाँट्न पाए !!

हाँसो के हो खुशी के हो बिर्सिगएँ आज सारा,
धन्य हुन्थ्यो बरु चाँडै यो जिन्दगी काट्न पाए !!

कत्ती जाती हुँदो होला, गर्न मिल्ने आँफैँ भए,
छोट्याऊँथेँ जीवन्-डोरी आफूले नै बाट्न पाए !!

लास्टै सेन्टी भो कि क्या हो ? तर अँह म "ज्यान गएपनी" जीन्दगिदेखी भाग्दिन् !

आफ्नै सवाल आफ्नै जवाफ.....

सवाल 
धन्य हुन्थ्यो आँशुलाई सधैंभरी ढाँट्न पाए,
अझै धन्य हुनेथियो जिन्दगी नै साट्न पाए !!
जवाफ
आँशु जाबो त निर्जीवै हो, त्यस्लाई ढाँटी क्या पो गर्छौ,
भुख्का बज्या पर्‍यो भने, जीवन साटी क्या पो गर्छौ !!
सवाल 
साउनको भेलसरी पिडा बल्झी-बल्झी आउछन,
धन्य हुन्थ्यो खुशी राखी दु:ख चाहिँ छाँट्न पाए !!
जवाफ
तिलको तेल भए पनी साउनको भेल भए पनी,
सक्छौ भने उखेल हौ, दु:ख छाँटी क्या पो गर्छौ !!(ठुटा नपलाओस भनेर)
सवाल 
हाँसो के हो खुशी के हो बिर्सिगएँ आज सारा,
धन्य हुन्थ्यो बरु चाँडै यो जिन्दगी काट्न पाए !!
जवाफ
दु:ख चाहिँ बिर्स साथी, सुख किन बिर्सिनु हौ,
सक्छौ भने दु:ख काट जीवन काटी क्या पो गर्छौ !!
सवाल 
कत्ती जाती हुँदो होला, गर्न मिल्ने आँफैँ भए,
छोट्याऊँथेँ जीवन्-डोरी आफूले नै बाट्न पाए !!
जवाफ
गर्नु के त गर्ने जती मिल्ने जती सबै कुरा,
लामो बाटे पिङ्गै हुन्थ्यो, छोटो बाटी क्या पो गर्छौ !!

~गीत~

दाईजो उन्लाई आफ्नो मन छोडी आएछु,
एकोहोरो    माया   उतै   जोडी   आएछु ।।

रहर नै नभएको हैन साथ जीवन जीउने,
मनको तृष्णा साथै रम्ने, साथै बरु आँशु पिउने,
नमौलाउने फूलको बेर्ना गोडी आएछु,
लर्बरिएका यिनै पाइला मोडी आएछु ।।

भारी भयो मनको वह सकिएन बिसाउन,
सकिएन बिर्सिनलाई अनी खुशी मिसाउन,
जिन्दगीका सपना सबै तोडी आएछु,
कल्पनाको  सिसमहल फोडी आएछु ।।

दाईजो उन्लाई आफ्नो मन छोडी आएछु,
एकोहोरो    माया   उतै   जोडी   आएछु ।।

(आज पहिलो प्रयास गरेको गीत लेख्ने । भयो या भएन ? छात्तिमा हात राखेर कमेन्ट गर्दिनुस् है...फुर्सद भए !)

घाम, नयाँ नेपाल अनी ठुले....

आँखामाथि हत्केलाको पाली गाँसेर,
चियाउँछु यसैगरी सँधै,
क्षितिजबाट घाम नअस्ताउन्जेल,
अनी
कल्पना गर्छु,त्यो घाम र मेरो ठुले,
अहँ,
पटक्कै मेल खाँदैन यि दुइमा,
यो घाम प्रत्येक साँझ हराउँछ ,
भोलिपल्ट उदाउँछ,
तर,परिवर्तन र नयाँ नेपालको नारा बोकेर,
अँध्यारो रातमा हिँडेको मेरो ठुले,
अहँ फर्किएन,
हो,
झट्ट सम्झिएँ,ठुले र नयाँ नेपाल सहोदर छन,
न नयाँ नेपाल आयो,
न त उ नै,
तर समिकरण,घाम, नयाँ नेपाल र ठुलेबिचको,
कहिल्यै मिलेन,
स्कुलमा हिसाब नमिलेर,
फेल भएकोगोल्ठेको छोरो जस्तै,
कतै जूनीभरको समिकरण मिलाउन नसक्दा,
म जिन्दगीमै फेल त भईनँ ??????

आपुइ नि म .... :)....First snap of my life...:)

परिवर्तन

मनभित्र सजाई राख्छु आँखाको म नानी भन्थ्यौ,
सधै भरी संगै बस्छु मायाकी म खानी भन्थ्यौ !!

मेरो माया आज तिम्लाई किन यस्तो पासो भयो,
बिताउँदा ति दिनहरू सधैं मलाई रानी भन्थ्यौ !!

घाँस जाँदा, मेला जाँदा, जाँदा हवस पानी भर्न
कहिले नि नबिझाउने कति राम्रो बानी भन्थ्यौ !!

हरे दैव, किन आज मेरै वानी नपच्ने भो,
दुनियाँका नारीमध्ये मलाई नै ज्ञानी भन्थ्यौ !!

शर्त राखी रोज्नु परे मलाई र जिन्दगीलाई,
जीवननै त्याग्छु म त मर्छु तिम्लाई छानी भन्थ्यौ !!